ศรัทธาและการกระทำ … นำมาซึ่งความสำเร็จ
มีหลายคนที่ขยันทำงานอย่างจริงจัง แต่ก็ยังไม่สามารถประสบความสำเร็จตามที่หวังไว้
เพียงเพราะเมื่อเกิดปัญหาก็มักจะยอมแพ้ไม่คิดจะต่อสู้ ไม่ยอมแก้ไข หรือ หาแนวทางใหม่ผู้ที่ยอมรับความพ่ายแพ้ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ต่อสู้นั้นจะไม่มีโอกาสที่จะพบกับความสำเร็จ
ต่างกันกับผู้ที่ประสบความสำเร็จ ซึ่งจะไม่ยอมรับกความพ่ายแพ้และความล้มเหลวง่าย ๆ
อีกทั้งคิดว่าจะมีหนทางแก้ไขมีหนทางสู้ และพยายามหาแนวทางใหม่ ๆ มาปรับปรุงแก้ไข
โดยใช้ศรัทธาความเชื่อที่สร้างด้วยตนเองว่าจะต้องประสบผมสำเร็จ หลังจากนั้นจะลงมือ
ทำทันทีเมื่อมีศรัทธาและเชื่อว่าสู้ได้ ความคิดดี ๆ ก็จะเกิดขึั้น ทำให้สามารถเปลี่ยนสถานการณ์
ที่ย่ำแย่ให้ประสบกับความสำเร็จได้ใหม่อีกครั้งหนึ่ง
คัดลอกจากหนังสือ : ขอให้รุ่งโรจน์กับความสำเร็จ โดย เบญญาวัธน์
ชีวิตการทำงาน
พอดีไปเจอใน space ของใครสักคนนึง อ่านแล้วชอบ เลยขอเก็บไว้หน่อย
ชีวิตการทำงาน
เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไรที่ บริษัทจะหยุดรักเรา
หลายๆ คนนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์เกินวันละ 10 ชั่วโมง
บางคนอาจจะมากกว่านั้นอีกบางคนที่เป็นเช่นนี้ ก็เพราะงานเร่งต้องรีบทำให้เสร็จ
แต่สำหรับอีกหลายๆคน ดูเหมือนงานเขาจะเร่งทั้งปีทั้งชาติเลย มันเป็นไปได้หรอก
เมื่ออยู่นอกเวลาปกติที่บริษัทกำหนดให้ทำงาน
หัวหน้าอาจไม่คิดว่าพวกเราทำงานอยู่ตลอดเวลาก็ได้
ไม่ว่าเราจะอยู่ในที่ทำงานยาวนานเกินเวลาด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
อาจมีผลเสียต่อตัวเราเองและองค์กรในระยะยาวได้เพราะการทำงานนานๆ
จะทำให้เกิดความผิดพลาดบ่อยขึ้น อันเนื่องมาจากความอ่อนเพลีย
การแก้ไขข้อผิดพลาด ต้องใช้เวลาและกำลังงานเพิ่มขึ้น
เค้าว่า บางคนทำงานเกินเวลาไป 1วัน
แต่ต้องเสียเวลาแก้ไขงานที่ทำผิดพลาดไปอีกหลายวันทีเดียว
สิ่งที่น่าสนใจอย่างหนึ่งคือ การสร้างความสมดุลในชีวิต
ถ้าวันหนึ่งๆ เรามีกิจกรรมดังต่อไปนี้
1. ตื่นนอน ทานอาหารเช้าที่มีคุณค่า และไปทำงาน
2. ทำงานให้เต็มที่และเต็มความสามารถในเวลา 8 หรือ 9 ชั่วโมง
3. กลับบ้าน
4. อ่านหนังสือ/เรื่องขบขัน ดูหนังตลก ทำสวน เล่นกับ ลูกๆ (หรือหลานๆ)
5. กินให้อิ่มและนอนให้หลับให้เต็มที่
นี่คือชีวิตที่เป็นปกติสุขที่ควรจะเป็น
ถ้าเราทำตามข้อ 1 3 4 และ 5 ได้ดี
ก็จะส่งผลให้เราสามารถทำข้อ 2 ได้ดีเช่นกัน
การทำงานตามปกติและพักผ่อนเป็นหลักง่ายๆ
ที่สำคัญมันอาจจะเป็นเรื่องยากสำหรับบางคน
เพราะต้องอาศัย การเปลี่ยนแปลงตัวเอง
จะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อเราเลือกที่จะกระทำมัน
หลายครั้งหลายคราที่ต้องกลับบ้านดึกโดยไม่ได้คาดหมาย
ส่วนใหญ่จะติดพันอยู่กับการทำอะไรสักอย่าง (หรือหลาย อย่างพร้อมๆ กัน)
การกลับบ้านดึก ทำให้นอนดึก แล้วก็ตื่นสาย
มาทำงานสาย และง่วงนอนระหว่างวัน
สุดท้ายคือ ก็ต้องกลับดึก เพื่อทำงานชดเชย
ปริมาณงานที่ทำได้น้อยในระหว่างวัน แล้วมันก็วนเวียนอย่างนี้อยู่ทุกวัน
เพราะเราไม่อยากพลาดสิ่งใดเมื่อเราลุกออกจากจอคอมพิวเตอร์ไป
แต่เราลืมนึกไปว่าเวลาไม่เคยหยุดเดิน สิ่งต่างๆ เกิดขึ้นได้ตลอด 24 ชั่วโมง
การพักผ่อนน้อยเกินไปไม่ทำให้เกิดประโยชน์
ดังนั้น จงงีบหลับซะ
สิ่งต่างๆ อาจเกิดขึ้นในขณะที่เราหลับ
แต่เราจะสามารถจัดการกับมันได้ดีเมื่อเราตื่นขึ้นมา
สำคัญที่สุด ถ้าเราไม่สามารถบริหารเวลาของตัวเองได้
ก็จงอย่าหวังจะไปบริหารอะไรเลย
